เรื่องที่แต่งนานแล้ว เอามาเก็บไว้กลัวหาย2
ดีเลว คืออะไร ใครกำหนด พระเจ้างั้นหรือ?
อะไรที่ดีในสังคมหนึ่ง อาจจะเลวในอีกสังคมหนึ่ง
แม้แต่ในสังคมเดียวกัน อะไรที่ดีในช่วงเวลาหนึ่ง อาจจะเลวในอีกช่วงเวลาหนึ่ง
สมัย
ก่อนผู้หญิงที่ดีต้องว่านอนสอนง่าย อยู่กับบ้าน เชื่อฟังคำสั่ง ทำงานบ้าน
ปัญญาเท่าหางอึ่ง เป็นแค่สมบัติของผู้ชาย
ปัญญามีเท่าหางอึ่งไม่ต้องเถียงมาก แล้วตอนนี้ล่ะ ผู้หญิงในอุดดมคติ
กลายเป็นผู้หญิงที่เก่ง มีความสามารถ ไปซะอย่างงั้น
นั่นคือผู้หญิงที่ดีในบ้านเรา แต่พอไปเทียบกับประเทศอื่น โดยเฉพาะประเทศที่ด้วยพัฒนากว่า มุมมองผู้หญิงที่ดีก็ยังคงเป็นแบบแรกอยู่
องค์
สมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้า ทรงไม่อนุญาติให้น้าของพระองค์บวชเป็นภิษุณี
เพราะอย่างหนึ่งคือพวกที่ธุดงค์เสี่ยงถูกฉุดข่มขืน
และอาจทำให้พระสงฆ์ผู้ชายเกิดกิเลส
เหตุผลแรกฟังขึ้นสำหรับผมครับ
ถึงจะตะหงิดๆว่าทำไมพระองค์ไม่ตั้งกฏห้ามธุดงค์ไปซะให้หมดเรื่องหมดราว
แต่เหตุผลที่สอง มองในแง่มุมปัจจุบันของสิทธิสตรี มันไม่เหมาะสมนัก
ผู้หญิงไม่ได้บวชเรียนเป็นอรหันต์ ไม่มีโอกาสหลุดพ้น
เพราะกิเลสผู้ชายน่ะเหรอ ฟังขึ้นสำหรับคุณเหรอครับ
ผู้หญิงไม่ใช่คนเหมือนกันรึไงครับ และยิ่งมองในแง่ความกตัญญูแล้ว
การไม่อนุญาติให้น้าซึ่งเป็นเลี้ยงตนเองมาตั้งแต่เกิดซึ่งขอเพียงแค่บวช
เรียน มุมมองของผมคิดว่าไม่เหมาะสม
แต่ในสมัยนั้น
ผู้หญิงมีสิทธิน้อยมาก ไม่มีความสำคัญต่อสังคมเท่าไรนัก
การกระทำเช่นนั้นจึงเหมาะสมที่สุดแล้ว ดีที่สุดแล้วในช่วงเวลานั้น
ผมไม่ได้หมายความลบหลู่อะไรพระองค์เลย
อะไรคือดี อะไรคือเลว ถ้าพระเจ้าเป็นผู้กำหนด ทำไมพระองค์ไม่กำหนดให้มันนิยามได้มั่นคงตายตัวตลอดทุกที่ทุกเวลาล่ะ
สำหรับผม ดีเลว ก็แค่สิ่งที่มนุษย์กำหนดขึ้น
เป็นแค่เส้นบางๆ ซึ่งเป็นบรรทัดฐานของสังคม เป็นสิ่งที่แบ่งแยกสิ่งที่สังคมยอมรับได้ และยอมรับไม่ได้
แต่คิดดูสิครับ ถ้าคนเราทุกคนใช้มุมมองตนเองกำหนดบรรทัดฐานความดีเลวเอง จะเกิดอะไรขึ้น
คนนึงฆ่าคนตายเพราะเห็นว่ามีเหตุผลสมควร แต่คนอื่นอาจมองว่าเขาทำผิด
...คงวุ่นวายน่าดู
บางครั้ง การทำอะไรตามบรรทัดฐานของสังคมก็สำคัญนะ...
ทำตัวไหลตามฝูงชนบ้าง ในสิ่งที่พอยอมรับได้ และไม่คุ้มค่าที่จะเปลี่ยนแปลง
แต่ก็ควรยืนหยัด ในสิ่งที่เห็นว่าไม่ควร และสมควรจะเปลี่ยนแปลง....
อย่ายึดบรรทัดฐานของตัวเองเป็นหลัก แต่ก็อย่าปล่อยให้บรรทัดฐานของสังคมมากำหนดความคิดเรา.....
เข้มแข็ง และกล้า ที่จะทำในสิ่งที่คิดว่าควร แต่ไม่ใช่แข็งกร้าว ต้องการที่จะเปลี่ยนแปลงทุกสิ่งให้เป็นไปตามใจเรา....
และขอให้คุณระลึกไว้เถอะว่า อาจไม่มีแม้ใครซักคนเดียวร่วมเดินทวนกระแสฝ่าฝูงชนไปพร้อมกับคุณเลย.....
ถึงอย่างนั้น คุณยังจะกล้าพอที่จะเสี่ยงเดินฝ่าฝูงชนอยู่รึเปล่า คุณอาจจะโดนเหยียบตายก็เป็นได้ มันคุ้มค่าพอรึเปล่า ....
ถ้ามันคิดว่าคุ้ม ก็กลับหลังหันแล้วเริ่มเดินเถอะครับ ^ ^
-------------------------------------------------------------------------------------
คำ
อธิบาย - จุดประสงค์ของการพล่ามครั้งนี้
แต่งเพื่อให้คนขวางโลกและคนหมดอาลัยตายอยากอ่านน่ะครับ
บางคนยึดถึอความคิดของตนเองมากเกินไป รู้ครับ ในมุมของคุณคุณถูกแน่นอน
แต่คนส่วนใหญ่คิดว่าคุณผิดนี่ครับ บรรทัดฐานของสังคมมาจากคนส่วนใหญ่นะ
คนที่กำหนดดีเลวคือสังคมต่างหาก ไม่ใช่คุณ
กรุณาอย่าลืมว่าคุณเป็นแค่เศษเสี้ยวเล็กๆของจักรวาล เท่านั้นเอง.... จักรวาลไม่ใช่ของคุณ (อุปมาจักรวาลกับสังคม)
คุณเป็นใคร ที่จะคิดเปลี่ยนแปลงสิ่งที่ยิ่งใหญ่ขนาดนั้นได้
คุณเป็นแค่ขี้ฝุ่นเมื่อเทียบกับจักรวาล
ตามๆกระแสไปซะบ้างเถอะครับ ถ้าเป็นเรื่องที่พอยอมรับได้ล่ะก็นะ
แต่.... คุณก็เป็นส่วนหนึ่งของจักรวาลเชียวนะ ถ้าคุณหายไป ส่วนหนึ่งของจักรวาลก็จะหายไปด้วย
บรรทัดฐานเป็นสิ่งสำคัญมากในสังคม แต่อย่าเอามันมาตีกรอบความคิดของคุณ อย่ายอมสูญเสียอิสระภาพเพราะนามธรรมที่มนุษย์สร้างขึ้นเอง
จงกล้า ที่จะเปลี่ยนแปลง ในสิ่งที่คุณคิดว่าสมควร และคุ้มค่าพอที่จะเปลี่ยนแปลง แม้คุณอาจจะต้องขึ้นชื่อว่า"ขวางโลก" ก็ตามเหอะ
ถ้ามันคุ้มค่าพอจริงๆล่ะก็นะ....
การเปลี่ยนแปลงที่ยิ่งใหญ่ ล้วนเกิดจากจุดเล็กๆทั้งนั้นแหละครับ ถ้าคุณไม่เริ่มเปลี่ยน แล้วใครล่ะจะเปลี่ยน^^
edit @ 18 Apr 2009 03:44:02 by Garnet
